خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی

چون می گذرد عمر چه شیرین و چه تلخ
پیمانه چو شد چه نشابور و چه بلخ
می نوش که بعد از من و تو ماه بسی
از سلخ به غـــــــــره آید از غره به ســـلخ
+ نوشته شده در پنجشنبه دوم آبان ۱۳۸۷ ساعت ۱:۳۸ ب.ظ توسط ایلیا
|